روش علامه شبر در نقد صدوری و متنی حدیث
17 بازدید
محل نشر: دو فصلنامه علمی پژوهشی " حدیث پژوهی" دانشگاه کاشان، شماره 3، بهار و تابستان 1389
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : گروهی
زبان : فارسی
بی شک، پرداختن به تبیین و تشریح مراد حدیث، مبتنی بر احراز صحت صدور و نیز احراز صحت متن قابل استناد به معصومین(ع) و به دیگر عبارت، بررسی میزان انطباق متن نقل شده با متن اصلی است. در این خصوص، اهتمام عالمان دین در گذشته و حال پوشیده نیست، به گونه ای که می توان نقد حدیث را همزاد تقریبی نقل حدیث دانست. اما روش اصحاب در نقد حدیث به خصوص از ناحیه صدوری، روش واحدی نبوده است. در مقابلِ روشی که می کوشد تا از راه بررسی سند یک نقل، میزان اعتبار آن نقل را مشخص سازد؛ برخی، مواردی همچون تواتر، محفوف بودن به قراین، و در باب فقه، روش عملی اصحاب ائمه(ع) و شهرت فتوایی را نشان اعتبار حدیث دانسته و به این ترتیب، روشی جداگانه در نقد حدیث اتّخاذ نموده¬اند. از سالکان قسم دوم، می توان سید عبدالله شبّر از دانشمندان پرکار امامیه را نام برد که روش ایشان در دو حوزة نقد صدوری و متنی، موضوعی است که در این مقاله مورد بررسی قرار گرفته است. کلیدواژه ها: سید عبدالله شبّر، نقد حدیث، نقد صدوری حدیث، نقد متنی حدیث.